Człowiek szuka miłości niemożliwej
namiętnej , przepełnionej , wrażliwej
Drażliwej i niezbadanej
pełnej choć nieskalanej
miękkiej i opętanej
W zawiły krąg
w bezkresny dystans
w nienazwany horyzont
spijać chce rosę z tego kwiatu paproci tylko po kropli
Tak, ze usta spierzchnięte nie nabiorą wilgoci
nie nasycą pragnienia
bo gdy toną w niej i unoszą się na fali
znów inny kwiat kusi w oddali...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz